ข้าศึกละโมบ พึงหลอกล่อด้วยผลประโยชน์ ข้าศึกปั่นป่วน พึงตีหัก ข้าศึกมีกำลังมาก พึงเตรียมพร้อมเสมอ ข้าศึกเข้มแข็ง พึงหลีกเลี่ยง ข้าศึกฮึกหาญ พึงทำลายขวัญสู้รบ ข้าศึกสุขุมเยือกเย็น พึงยั่วให้ขาดสติ ข้าศึกสุขสบาย พึงรังควานให้อ่อนเปลี้ย และข้าศึกสามัคคีกัน พึงยุแยก
บทความส่วนหนึ่ง จากตำราพิชัยสงครามซุนวู ในบทที่1 การวางแผน ในมุมมองของข้าพเจ้า ไม่ว่าเราจะเป็นฝ่ายรุก หรือฝ่ายรับก็ตาม การมีสติสัมปชัญญะ รู้เขารู้เรา ก็ยังเป็นคำที่ต้องจารึกไว้ในสมอง หากแต่มาดมั่นว่า “เรารู้แล้ว” แต่ยังไม่ลึกซึ้งพอ ก็เหมือนการหลอกตัวเองไปวันๆ ผู้นำส่วนใหญ่มักกักขังตัวเองในยศศักดิ์ คิดว่าเป็นสิ่งการันตีความรู้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว กำลังถูกกะลาแห่งยศศักดิ์นั้นครอบสมอง ทำให้หลงใหลสิ่งยั่วยุต่างๆจนละเมอเพ้อพบ
เมืองเล็กๆแห่งนี้ ถูกหลอกล่อด้วยผลประโยชน์ นับวัน ความเจริญเติบโตของวัตถุ และมูลค่าของสิ่งต่างๆมากขึ้น แต่ความสุขน้อยลง เงินเดือนมากขึ้นแต่หนี้สินก็มากขึ้นกว่าเก่า เมืองนี้ปั่นป่วน ถูกข้าศึกเข้าตีหักด้วยอำนาจทางเศรษฐกิจจากคนตาน้ำข้าว และนายทุนโลภมาก แต่ชาวบ้านยังไม่รู้ตัว ข้าศึกมีกำลังมากแต่กองทัพกลับไม่เตรียมพร้อม คอยแต่จะเปิดประตูเมืองให้ข้าศึกเข้ามาโจมตี พอมีปัญหาขึ้นมาแต่ละครั้งก็จะถูกทำลายขวัญโดยอำนาจจากคนนอกพื้นที่ อ้างสิทธิ์ทางกฎหมายที่เหนือกว่า เพราะชาวบ้านไม่เข้าใจกฎหมายอย่างถ่องแท้ ขาดสติในการครองชีพอย่างพอเพียง คิดหาแต่สิ่งที่ฟุ้งเฟ้อ และยังโดนยั่วให้หลงใหลในเศษเงิน ที่คิดไปเองว่ามหาศาล ถูกรังควานจนอ่อนเปลี้ย จากการยอมเป็นข้ารับใช้จนไม่มีเวลาคิดจะใช้สมอง ได้แต่ปฏิบัติงานตามคำสั่ง เนื่องจากกลัวถูกลงอาญาแล้วจะอดรวย ถูกยุแยกให้แตกร้าว โดยการแบ่งชั้นวรรณะ ใครอยู่ในบริษัทดี แต่งตัวหรูหรา ชักจะมองคนอื่นด้วยหางตา ดูถูกผู้คนไม่เว้นในแต่ละวัน ใส่หน้ากากเข้าหากันจนกลายเป็นสันดานแห่งความไม่จริงใจ เมืองนี้มีตึกขึ้นเป็นดอกเห็ดหลังฝน แต่น้ำประปายังมีปัญหา มีโครงการต่างๆผุดขึ้นมากมายในสมองแม่ทัพ แต่ไม่มีใครสานต่อ เห็นเม็ดเงินมากมายในกระดาษ แต่ชาวบ้านก็ยังหาเช้ากินค่ำ มีพื้นที่ๆคนไทยห้ามเข้า โดยมีคนไทยกบฏ ไล่คนไทยแท้เหมือนหมูเหมือนหมา ฝรั่งมังค่าดูมีเกียรติไปซะทุกอย่าง จะเดินแก้ผ้าอยู่ข้างถนนผู้คนยังให้การสักการะมากกว่าบุพการี ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวหนึ่งจากต้นเหตุแห่งการเสียเมือง ทั้งๆที่พร้อมบริบูรณ์ด้วยเสบียง ศัตราวุธ และกองทัพ แต่กลับพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงต่อข้าศึกผู้ถือสมุดบัญชี พร้อมซื้อพร้อมจ่าย และอีกไม่นาน หากคนในพื้นที่ยังลุ่มหลง ไม่เข้าใจในอุบายแห่งพานิชยภูมิ “หัวหิน” คงกลายเป็นทาสทางธุรกิจ จากผู้แสวงประโยชน์ แต่งตัวดี หน้าตายิ้มแย้ม แล้วอ้างว่า “มาสร้างความเจริญ” พอผู้นำในระดับต่างๆ ได้เห็นบทความนี้แล้ว ก็คงยิ้มฟันขาวจั๊ว พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
“ผมรู้แล้ว และกำลังร่างนโยบายพร้อมรับกับสถานการณ์ ไม่ต้องห่วง”
………..55555……………
เมรัยบัญชา