เอ๊ะ!!!!! อะไรนี่????? ป่านฉะนี้ยังมี “ยิปซี” กันอีกเหรอ จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ซะทีเดียวหรอกครับ ผมหมายถึง นักขายที่ต้องเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ทั้งปี เป็นอีกอาชีพที่สามารถทำเงินกันได้เป็นกอบเป็นกำ ซึ่งพ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้ จะมีข่าวสารจากการบอกเล่า หรือผ่านทางสื่อต่างๆว่า ในจังหวัด อำเภอ หรือตำบลใดๆ มีการจัดงานเทศกาล งานประจำปี งานกาชาด หรือแม้แต่งานวัดต่างๆ ซึ่งนักขายเหล่านี้จะชักชวนกันยก “คาราวาน” กันไปจองพื้นที่ขาย สร้างสีสันให้งานต่างๆได้มากมาย ด้วยสินค้าหลากหลายชนิด ในราคาที่ลูกค้าซื้อหาได้สบายๆ ผมต้องยอมรับในความทรหดอดทนของพวกเขาจริงๆ ที่ต้อง กิน นอน อาบน้ำ และขายของ โดยใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในการออกขายของแบบ “ภาคสนาม” บางเดือนแทบไม่ได้เห็นบันไดบ้านตัวเอง แต่ผมอยากจะบอกว่า “เงินดีมากๆ” หรือไม่ก็ “ขาดทุนย่อยยับ” เพราะมีภาคการลงทุนที่สูงพอตัวเลยทีเดียว ถ้างานไหนขายดีอาจมีเงินล้านเข้ากระเป๋าเอาง่ายๆ แต่ถ้างานไหนฟ้าฝนไม่เป็นใจ ขายของไม่ได้ก็แทบจะน้ำตาตกใน …..“รถยนต์” ไม่ว่าจะเป็นรถกระบะ หรือรถบรรทุก เป็นเหมือนหัวใจในการเดินทัพของคาราวานค้าขาย ซึ่งรถไม่ได้เติมน้ำเปล่า และต้องเตรียมเงินไว้จองพื้นที่ขาย “ค่าน้ำมัน” และ “ค่าเช่าที่” จึงเป็นเหมือนเงาแห่งต้นทุนที่จะตามตัวไปทุกหนทุกแห่ง แต่นักขายเหล่านี้ ชอบการ “วัดดวง” อยู่แล้วครับ หากท่านๆอยากลองชิมรสชาติแห่งการขายของกับ คาราวานเหล่านี้ ท่านรอให้มีเทศกาลขายต่างๆใกล้บ้านท่าน แล้วลองสอบถามข้อมูลกับ “ยิปซี” เหล่านี้ดู แล้วท่านจะรู้ว่า เป็นการค้าขายที่มันส์จริงๆครับท่าน
พ่อค้าคนปลาย