ประเด็นความรันทดที่ได้ยินบ่อยๆในปกติชีวิตของมนุษย์ คือคำว่า “เลือกเกิดไม่ได้”ซึ่งมักจะเป็นคำพูดที่หลุดจากปากจากคนที่เกิดความน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตา ด้วยความไม่ค่อยมีอันจะกิน หรือมีอันจะกินแต่ไม่เคยคิดว่า “พอเพียง” ซักที ทำให้ชีวิตนี้แลดูต่ำต้อยด้อยค่าไปในทุกครั้งที่ได้พูดคำๆนี้ อ้าว…แล้วใครเลือกเกิดได้บ้าง? …..ไม่มีหรอกครับ…..
ในเมื่อที่มาของทุกคนนั้น แตกต่างกัน ถึงจะ “เลือกเกิดไม่ได้” แต่คนเรา “เลือกที่จะเป็นได้” แล้วใยเล่า? พวกเราจะมานั่งรอให้ฟ้าลิขิต…..เพราะทุกชีวิตสามารถแสวงหาสิ่งใดก็ได้ ในขอบเขตที่จังหวะและโอกาสจะเอื้ออำนวย อย่างที่เรียกกันว่า “จังหวะชีวิต” อยู่ที่ใครจะคว้าจังหวะนั้นมาใช้ให้เป็นประโยชน์ แต่คนที่เก่งกว่านั้น คือ คนที่สามารถสร้างจังหวะให้ตัวเองได้ตลอด ถึงจะเหนื่อยยาก แต่ยังดีกว่าเสียเวลามานั่งรอคอย ทางแห่งความเจริญจึงจะเปิดกว้างขึ้น
“ธรรมชาติเมื่อยามแร้นแค้น จักสอนคนให้พากเพียร” คนที่เรียนรู้ธรรมชาติได้มากกว่ามักจะประสบความสำเร็จได้มากกว่า เพราะจริงๆแล้วธรรมชาติคือสิ่งที่สอนคนให้ “รู้จักตัวเอง” มากขึ้นทุกวัน แต่มนุษย์บางคนกลับลืมคุณค่าแห่งธรรมชาติอย่างไม่น่าให้อภัย ทำให้ความคิดความอ่านยิ่งหนีไปไกลจากความเป็นจริง พอเจริญ ร่ำรวย มากขึ้นมาหน่อย จึงเกิดอาการ “หยิ่ง ยโส โอหัง อหังการ” มากขึ้นตามความเจริญทางด้านวัตถุที่ตัวเองได้มี ได้เป็น “คิดไปเองทั้งนั้น”
เจริญแล้วหรูหรา หรูหราแล้วลืมตัว ลืมตัวแล้วเย่อหยิ่ง เย่อหยิ่งแล้วยโส ยโสแล้วโอหัง โอหังแล้วอหังการ สุดท้ายก็ได้แต่คอยดูถูกใครๆว่าต้อยต่ำกว่า คิดว่าตนนั้นสูงศักดิ์นัก ยิ่งสูง ยิ่งกลัวโดนสอย ยิ่งปิดกั้นกันทาง มิให้ผู้อื่นเทียบเท่าตัวเองได้ ยิ่งปิดกั้นจังหวะผู้อื่น ยิ่งทำให้ตัวเองถูกผู้อื่นปิดกั้น กลับไปกลับมา ยิ่งหาจังหวะแห่งความเจริญกันได้ยากมากขึ้น ลำบากกันทุกฝ่าย ทั้งหมดเพราะ “หยิ่ง ยโส โอหัง อหังการ” เป็นต้นเหตุสำคัญ
ไม่ผิด…ที่คนเราจะหาความเจริญ แต่ถ้าลืมตัวซะแล้ว ฉุดกลับมาค่อนข้างยาก ความหลงใหลในลาภยศสรรเสริญต่างๆ มักจะชักนำความเห็นแก่ตัวเข้ามาสู่จิตใจของมนุษย์ด้วยเสมอ แต่ยังไม่สายเกินไป…ถ้าผู้อ่านบทความนี้ เปิดใจให้กว้าง กลับมาค้นหาธรรมชาติแห่งตัวตนที่แท้จริง มีความสุขกับการดำเนินชีวิต ไม่ “หยิ่ง ยโส โอหัง อหังการ” อยู่อย่างพอเพียง และมีน้ำใจให้คนรอบข้าง ความเจริญก็จะหลั่งไหลเข้ามาสู่สังคม คำว่า “เลือกเกิดไม่ได้” จะค่อยๆเลือนลางจางหายไปจากสังคมไทย ความน้อยเนื้อต่ำใจจะถูกเปลี่ยนเป็นแรงผลักดันให้ก้าวไปสู่ “ความเจริญ อย่างพอเพียง”
ทำใจให้สงบ ท่านจะพบกับความสุขที่เยือกเย็น
…..เมรัยบัญชา…..