“อันวัตรแห่งวิญญูชนนั้น พึงใช้ความสงบในการบำเพ็ญตน ใช้ความประหยัดในการส่งเสริมคุณธรรม ด้วยหากมิสมถะก็จะมิอาจแจ้งในปณิธาน หากมิสงบก็จะมิอาจตรองการณ์ไกล ดังนั้นในด้านการศึกษาพึงมีความสงบ ในด้านความสามารถพึงมีการศึกษา หากมิศึกษาก็จะมิเพียบพร้อมซึ่งความสามารถ หากไร้ปณิธานก็จะมิอาจสำเร็จในการศึกษา หากเลื่อนลอยก็จะไร้ความวิริยะ และหากรุ่มร้อนก็จะมิอาจขัดเกลาจิต”
“ด้วยอายุจะหมดไปตามกาล ส่วนจิตใจจะร่อยหลอไปตามวาร สุดท้ายก็จะมีแต่ความเหี่ยวเฉา มิอาจตามทันยุคสมัยจนไร้ค่า และต้องมาเฝ้ากระท่อมโทรมระทมใจ ถึงเพลานั้นก็คงสายเกินไปแล้วแล”
ข้าพเจ้าได้คัดลอกบทความนี้ จากโอวาทสอนบุตร ในหนังสือ ตำราพิชัยสงครามขงเบ้ง ซึ่งคุณอมร ทองสุข เป็นผู้แปลและเรียบเรียงจากต้นฉบับภาษาจีน ด้วยความเลื่อมใสว่าเป็นข้อความสั้นๆ ที่สามารถแจกแจงปัจจัยแห่งวิถีอันนำไปสู่ความสำเร็จ หรือล้มเหลว ในชีวิตมนุษย์ได้อย่างชัดเจน ด้วยคำไม่กี่คำ
การศึกษาอย่างสงบ ด้วยความวิริยะ และใช้ชีวิตอย่างสมถะ โดยมีเป้าหมาย คงพอจะเป็นข้อสรุปสั้นๆที่สำคัญ เพราะทั้งชีวิตของมนุษย์คือการศึกษา ตั้งแต่เกิดจนสิ้นลมหายใจ ด้วยจิตใจของมนุษย์ในทุกวันนี้ รุ่มร้อนเหลือเกิน มีแต่การแข่งขัน มักใหญ่ใฝ่สูงกันจนสุดท้าย…. “ค้นหาตัวเองไม่เจอ” ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไป ได้แต่นั่งเสียใจในตอนที่รู้ว่าสายเกินไปที่จะคิดหรือทำสิ่งที่เคยตั้งใจไว้ คงถึงเวลาที่มนุษย์ต้องกลับหลังหัน มาแสวงหาสัจธรรมเพื่อความเข้าใจในชีวิตตัวเองก่อน แล้วจึงเดินหน้าพัฒนาสู่ความสำเร็จอย่างมีปณิธาน อันจะนำไปสู่การพัฒนาตนเอง สังคม และประเทศชาติได้อย่างมั่นคงสืบไป
ข้าพเจ้าขอฝากคอลัมน์สัจธรรมค้ำฟ้าแห่งหนังสือพิมพ์หัวหิน 168 ไว้เป็นข้อคิด และเตือนใจ ดั่งแผนที่นำทางไปสู่เป้าหมาย ฉบับนี้เป็นฉบับแรก และคงมีโอกาสได้หาหลักสัจธรรมต่างๆมาบรรยายในทุกฉบับเรื่อยไป เจริญรุ่งเรืองทุกท่าน สัปดาห์หน้าพบกันครับ
…เมรัยบัญชา..